“En God zag dat het heel goed was”, zo wordt ons verteld in het verhaal van de schepping. Met voldoening kijkt de Schepper op de zevende dag naar zijn schepping. Hij ziet wat Hij met liefde heeft geschapen. Hij heeft hart voor Zijn schepping.

De mens, zo lezen we ook, kreeg de verantwoordelijkheid over de schepping. Ons omgaan met de schepping kent heel verschillende kanten: de vreugde en dankbaarheid om het bestaan, voor de schoonheid van de wereld om ons heen, het besef van de kwetsbaarheid van alle leven, de zorg voor het in standhouden van wat ons is toevertrouwd.

Maar de mens heeft de schepping zeker niet altijd goed beheerd. Wij gebruiken haar voor onze eigen doeleinden, ons voordeel, naar het ons uitkomt. Vaak niet met hart voor de schepping, niet met verantwoordelijkheid.

We beginnen ons te realiseren dat wij zelf deel uitmaken van de schepping. Wij zelf zijn in het geding. Als de schepping bedreigd wordt, worden ook wij bedreigd. Alles en iedereen is hierbij afhankelijk van elkaar.

Om ons bewust te maken van de onderlinge verbondenheid van de gehele schepping, om onze verantwoordelijkheid, onze zorg en onze liefde tot uiting te brengen, kiezen de Karmelcentra voor spiritualiteit als jaarthema: ‘Hart voor de Schepping’.

 

‘Hart voor de Schepping’ krijgt gestalte in ons samen vieren, bidden en stil zijn, in ervaringsuitwisseling en gesprek over de geestelijke weg, in het lezen van de Schrift en het kijken naar films. Wij hopen dat ons aanbod aansluit bij uw behoefte aan bezinning en verdieping op vragen die betrekking hebben op leven en geloven.Bij uw behoefte om de ziel te voeden en haar weer bewust te doen worden van haar oorsprong en ruimte te maken voor haar bestemming: in God.