Een paasgroet vanuit het karmelklooster

Voorjaar, De natuur barst ineens van leven. De bomen worden omkranst door een waas van groen. De bloemen van de vruchtbomen bloeien beloftevol.

Maar toch. Corona bezorgt ons een ander gevoel. Ondanks de lente lijkt ons leven stil gevallen. Onzekerheid is er over hoe het verder gaat, bezorgdheid om de mensen die ziek zijn, verdriet om de mensen die ons ontvallen zijn, angst dat ik ook besmet zal raken.

Alles is anders. In ons klooster vieren we de plechtigheden van de goede week in een besloten sfeer. Alle openbare bijeenkomsten zijn geannuleerd of opgeschort. Niemand weet tot hoelang. Het is vreemd om in deze omstandigheden Pasen te gaan vieren. De gedachtenis aan de opstanding uit de doden lijkt haaks te staan op wat we nu meemaken.

 

Het leven van Jezus leert ons een nieuw besef van God. Het is een God die ons lijden medelijdt, die het lijden op zich neemt en solidair is in alles wat we te dragen hebben. De evangelies verhalen hoe Jezus tot in zijn diepste innerlijk bewogen werd bij het zien van de mens die lijdt. Vanuit die bewogenheid heeft Hij zichzelf gegeven, heeft Hij ons lijden gedragen tot in het uiterste. Het is vanwege die liefde dat Hij leeft.

Onderlinge solidariteit, onderlinge liefde, is goddelijke aanwezigheid. Zo leeft Christus in ons. Zo leven wij in Hem.

 

Wij wensen u een zalig Pasen.

Karmelgemeenschap Boxmeer