Het wonderlijke mystieke leven van de Toverhazelaar

Al rond Advent begint de toverhazelaar te bloeien, wachtend op God geurt de plant tot ver voorbij de Kersttijd richting maart.

 

 

 

 

Zelfs bittere kou trotserend.

 

 

 

 

 

In de herfst toont ze haar prachtige bladkleuren als dank na de zomer.

 

En in die herfst schiet de plant haar zaadjes in het rond. Wel 7 meter ver! En onder de zaaddoosjes zitten als je goed kijkt de bloemknopjes al voor een nieuwe bloei eind november. Zo gaat de plant het jaar rond. Steeds beginnende te bloeien rond Advent. Contemplatie en actie gaan als het ware stil hand in hand bij deze bijzondere plant. Mystiek leven toont zich. De toverhazelaar lijkt een speciale omgang met God te hebben. Elk jaar weer volg ik de plant van seizoen tot seizoen. Ook deze plant helpt mij te bidden, leert mij te verduren als het tegen zit, leert mij om tot nieuwe bloei te komen. De plant laat zien wat geloof hoop en liefde kan zijn, kan bewerken. De plant ziet uit naar nieuw licht rond Kerst, tegen het donker in bloeit ze vol vertrouwen. Elk jaar staat er een takje van midden in onze Adventskrans, tussen de vier kaarsen. Dan verspreidt de plant haar zoete geur in huis en tuin, terwijl wij wachten op de geboorte van Christus. Zonder woorden vertelt de plant zoveel. Over geloven, over leven, over sterven, over verrijzen, over God!

Foto’s en tekst: Gerard Vos